หลายคนบอกว่า ชีวิตคือการเดินไปข้างหน้า

 

แต่ก็คงมีคนแบบฉันอีกหลายคน ที่อดคิดถึงอะไรเก่าๆซึ่งเคยเดินผ่านมาไม่ได้

 

 

 

เหมือนฉันในวันนี้ ที่กลับมาพิมพ์อะไรยุกยิกๆอยู่ตรงนี้อีกครั้ง

 

... ที่เดิมๆที่คุ้นเคย มันอุ่นดี ...

 

 

 

 

หลายคนมองว่าการกลับมายังที่เก่าคือการถอยหลัง

 

จริงหรอ??

 

 

แล้วการเดินไปข้างหน้าอย่างเหน็บหนาวจะแปลถึงความสำเร็จ

 

จริงรึเปล่า??

 

 

 

สงสัยจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ห่างกันไปนาน ...

 

ห่างจาก spaces

 

 

ห่างจากที่เดิมๆ

 

 

 

ห่างจากเพื่อนเก่าๆ

 

 

 

 

ห่างกับความรู้สึกที่เคยมี

 

 

 

 

 

ห่างจนแทบลืมว่าเคยใกล้แค่ไหน

 

 

 

 

 

 

 

ยิ่งห่าง   ยิ่งต้องคิดถึง

 

เพราะถ้าไม่คิดถึงมากพอ  ก็จะลืมไปเลย!!!

 

อย่าโกหก!

 

แต่ปิดบังได้ ถ้าไม่จำเป็น....

 

 

 

 

บางทีคนเราก็ต้องการแค่นี้

 

บางทีก็รู้สึกได้ว่า รับรู้อะไรมาเยอะเกินความจำเป็น

 

เกินกว่าจะรับไหว

 

 

 

กับเรื่องบางเรื่อง

 

ถ้าไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรา

 

และถึงรู้ไปก็แก้ไขอะไรไม่ได้

 

... ขอไม่รับรู้เลยซะดีกว่า

 

 

 

แม้มันจะเป็นข้อมูลที่ทำให้มองโลกความจริงชัดเจน

 

แต่ถ้ามันไม่ได้ช่วยให้ชีวิตและความรู้สึกเราดีขึ้น

 

... ก็ขอที่จะอยู่ในฝันดีกว่า!

 

 

 

 

ฉันเป็นคนไม่ชอบเสี่ยง

 

ไม่ชอบความไม่แน่นอน

 

ไม่ชอบอะไรโลเล

 

 

 

แต่กลับมีความสุขกับสิ่งบังเอิญอยู่เสมอ

 

 

สรุปแล้ว... ฉันต้องการอะไร

 

 

 

 

 

 

ฉันเบื่อหน่ายเรื่องจำเจ

 

เบื่อเรื่องซ้ำซาก

 

เบื่ออะไรเดิมๆ

 

 

แต่ก็อุ่นใจกับอะไรที่คงที่

 

 

สรุปแล้ว... ฉันจะเอายังไง

 

 

 

 

บางครั้งคนเราก็ชอบสร้างปัญหาโลกแตกให้กับตัวเอง

คำถามที่วนเวียนอยู่ในสมอง

 

ว่าจริงๆแล้ว เราชอบอะไร

อยากเป็นอะไร 

อยากอยู่ ณ จุดไหน

 

 

 

 

ฉันว่ามันสำคัญ

แต่ก็ไม่เคยตอบได้

 

บางทีก็เลยคิดว่ามันไม่สำคัญ

เพราะแม้ไม่เคยมีคำตอบให้ตัวเอง

- ชีวิตก็ยังดำเนินไปได้ -

 

แล้วก็กลับมาตระหนักถึงความสำคัญอีกครั้ง

เมื่อรู้สึกว่า ชีวิตที่ดำเนินไปพร้อมความสงสัยพวกนี้

มันช่างค้างคาใจ

 

 

 

บ่อยครั้งที่ฉันคิดว่าตัวเองหลงทางและเดินเคว้งอยู่บนถนนที่ไม่รู้จัก

 

และก็บ่อยครั้งเช่นกันที่แอบคิดว่าโชคดีเหลือเกิน ที่ได้เดินเรื่อยเปื่อยไปเรื่อยๆ

 

- โชคดี ที่อาจได้บังเอิญเจอกับอะไรใหม่ๆสองข้างทางได้เสมอ -

 

 

แม้ว่า

 

การเดินอย่างไร้จุดหมาย มันจะเปลือง energy ไปซะหน่อย

 

มันก็คุ้มดี...

 

 

 

 

 

ฉันรักรถเมลล์ร้อนตอนลมเย็นๆ

ตอนนี้ก็ยังคงรัก

แต่นานแล้วที่ไม่ได้ไปอยู่ตรงที่เดิม

นานจนไม่รู้ตัวว่า...ใกล้จะลืม

 

 

 

09-01-52

สวัสดีเจ้าสายลมเพื่อนเก่า

ไม่เจอกันนาน หลังจากฉันเปลี่ยนทิศทางชิวิตไปนิดหนึ่ง

เธอเป็นยังไงบ้าง มีอะไรเปลี่ยนไปอย่างที่ฉันเปลี่ยนไหม

 

ขอโทษที่หายหน้าไปนาน

 

วันนี้ฉันเพิ่งรู้ว่า เธอก็ยังอยู่ใกล้ๆฉัน

และยังพร้อมมอบความเย็นสบายให้เสมอ

...ขอบคุณเหลือเกิน

 

แต่แม้ฉันจะเปลี่ยนไปมากเท่าไหร่

ฉันก็ยังรักเธอเหมือนเดิมนะ

แล้วก็รักทุกเหตุผลที่พาให้ฉันไปพบเธออีกครั้ง

 

 

ขอบคุณแม้แต่ระยะห่าง

ที่ทำให้ฉันรู้สึกต้องใส่ใจเธอให้มากกว่าเดิม.... 

 

 

มันเริ่มต้นด้วยความรู้สึกว่า "ขาด"

 

 

 

ต่างกันก็แค่

 

 

 

เติมเต็ม คือ ขาดมาโดยเสมอ

 

ในขณะที่

 

แทนที่ คือ เคยมี แต่ตอนนี้ขาด

 

 

 

บางครั้ง.......

 

เมื่อใครซักคนรู้สึกขาดมาโดยเสมอ

 

ก็ไขว่ขว้าให้ได้มาเติมไปก่อน

 

ให้ได้รู้สึก ว่าการรู้สึกว่าเต็มเป็นอย่างไร

 

 

แล้ววันนึง......

 

ก็รู้สึกเหมือนจิ๊กซอร์ผิดชิ้น

 

ที่แม้จะเติมก็ไม่เต็ม

 

ไม่พอดี

 

 

ความรู้สึก "ขาด" มันก็กลับมาเยือนอีกที

 

 

เริ่มต้นใหม่ด้วยการยืนอยู่ระหว่าง

 

เติมเต็ม และ แทนที่

 

 

 

ไม่เกี่ยวหรอก

 

ว่าก่อนหน้านั้นมันจะเป็นอย่างไร

 

ไม่เกี่ยวหรอก

 

ว่าหลังจากการเติมเต็มที่ผิดพลาด คุณจะมีโอกาสเพียงหาบางสิ่งมาแทนที่

 

 

 

ไม่เกี่ยว

 

เพราะถ้ายอมจบเกมส์เก่า

 

เราก็จะได้กดปุ่ม Start ใหม่อีกครั้ง

 

 

ถ้าคำว่า เต็ม

 

เป็นเหมือนแผ่นภาพจิ๊กซอร์ที่เสร็จสมบูรณ์

 

จงเป็นชิ้นส่วนหนึ่งที่สมบูรณ์ในตัวเองก่อน

 

อย่าพยายามจะเปลี่ยนรูปร่างตน

 

เพื่อให้ต่อพอดีกับอีกส่วนที่ไม่ใช่

 

หรือแม้แต่พยายามให้ชิ้นส่วนอื่นใดเปลี่ยนรูปร่าง

 

เพื่อให้พอดีกับเรา

 

 

ส่วนที่ใช่ จะมาอยู่ในที่ของมัน

 

และ "เติมเต็ม"

 

 

 

 

 

 

ค่อยๆมองหา แล้วจะมองเห็น

ไม่อยากให้ต้องกลับมาจุดเริ่มต้นกันบ่อยนัก เหนื่อยนะ!

 

 

 

 

 

 

* บางเวลาฉันก็แสนโง่... เผลอหยิบยื่นจิ๊กซอร์ตัวที่ว่าสวยไปให้เพื่อน เพราะคิดว่ามันจะเติมให้ภาพสวยที่สุด  "ขอโทษนะ"

* ขอจ่ายค่าลิขสิทธิ์คำสองคำนี้ และค่าเตือนสติให้ :)  ด้วยคำว่า "ขอบคุณนะ"

 

 

 

 

 

 

เคยแอบหวังลึกๆ

 

ว่าหลังตื่นนอนในคืนคริสต์มาส

 

จะพบของขวัญกล่องใหญ่จากลุงซานต้ากันบ้างรึเปล่า?

 

 

 

ฉันเคย...

 

 

 

เคยหวัง

 

แต่ไม่เคยได้

 

 

 

 

 

 

 

แล้วเคยได้รับข้อความ หรือ ของขวัญเล็กๆน้อยๆ

 

จากคนใกล้ๆตัวรึเปล่า

 

 

ฉันเคย.....

 

 

 

ไม่ได้หวัง

 

แต่ได้รับเสมอๆ

 

 

 

 

ของวิเศษในโลกจินตนาการ

 

กับ

 

ของธรรมดาในโลกแห่งความจริง

 

 

 

 

 

ฉันแอบยิ้มให้กับความคิดเหล่านี้ที่เกิดขึ้นในคืน christmas eve

 

แล้วก็บังเอิญสงสัย ว่าจะมีซักกี่คน ที่เห็นค่าของธรรมดาๆของฉันบ้าง !